Μανιφέστο
Το Νήμα του Φωτός
Υπάρχουν δρόμοι που δεν τους επινοούμε. Τους αναγνωρίζουμε και ύστερα τους ακολουθούμε, κάποιες φορές κόντρα σε όλα, αλλά πάντοτε με την καρδιά.
Ορισμένες κλίσεις εκδηλώνονται σιωπηλά. Δεν γεννιούνται πάντοτε από μια απόφαση, ούτε καν από ένα όνειρο που κυνηγούσαμε για καιρό. Παίρνουν μορφή με το πέρασμα του χρόνου, καθώς επιστρέφουμε ξανά και ξανά σε ό,τι έχει πραγματικά σημασία. Έτσι γεννήθηκε η Fosfens: από μια επίμονη διαίσθηση, από ένα βλέμμα στραμμένο στο φως και από τη βαθιά επιθυμία να το φροντίσουμε.
Όλα ξεκινούν σε ένα οικογενειακό εργαστήριο, στην καρδιά μιας ιστορικής δραστηριότητας που συνδέεται με την αεροναυπηγική. Ο αδελφός μου ανέλαβε τα ηνία, συνεχίζοντας το έργο του πατέρα μας με εκείνη τη σιωπηλή αυστηρότητα που δεν επιζητά την αναγνώριση. Μέσα σε αυτή την κληρονομιά ενέταξα τη Fosfens, όπως προσθέτει κανείς μια νέα νότα σε μια παλιά παρτιτούρα. Με σεβασμό σε όσα μας παραδόθηκαν και με την επιθυμία να συνεχίσουμε μια σπάνια τεχνογνωσία σε έναν κόσμο όπου η ύλη, το φως και η χειρονομία συνθέτουν μια διαφορετική μορφή γλώσσας.
Δημιούργησα αυτό το εγχείρημα αξιοποιώντας όλα όσα μου είχαν διδάξει οι μεγάλες πολυεθνικές. Δεν επρόκειτο να αποκηρύξω εκείνον τον κόσμο, αλλά να μετατοπίσω το βλέμμα μου. Μου είχε διδάξει την αποτελεσματικότητα, τη μέθοδο και την απαιτητικότητα. Πάνω απ’ όλα, όμως, μου είχε προσφέρει συναντήσεις: ξεχωριστές προσωπικότητες, διακριτικούς δασκάλους, ελεύθερα πνεύματα και ατέλειες που, κάποιες φορές, είχαν περισσότερη γοητεία από την ίδια την τελειότητα.
Υπήρξαν επίσης εκείνα τα χρόνια που κυλούσαν στον ρυθμό των γευμάτων σε εστιατόρια με αστέρια Michelin, με τον οδηγό Michelin πάντα πρόχειρο και τα σπουδαία εστιατόρια της Γαλλίας να γίνονται τόποι συνάντησης. Κάθε γεύμα μετατρεπόταν σε μια διαφορετική μορφή συνάντησης εργασίας. Συζητούσαμε, βέβαια, για τη δουλειά, αλλά και για τις γεύσεις, τα ταξίδια, τις πεποιθήσεις μας. Οι συζητήσεις συχνά ξεπερνούσαν τα όρια του αρχικού προγράμματος. Από αυτές τις στιγμές γεννήθηκαν απρόσμενες φιλίες και μια ορισμένη αντίληψη για την τέχνη της ζωής, που δεν ξέχασα ποτέ.
Ύστερα έρχονταν οι νύχτες. Δεν διέμενα απαραίτητα σε ξενοδοχεία ή πολυτελή παλάτια, αλλά σε γαλλικά κάστρα, συχνά μακριά από τις συνηθισμένες διαδρομές. Οι ιδιοκτήτες τους με υποδέχονταν ως φιλοξενούμενο και όχι ως πελάτη. Μου μιλούσαν για τις πέτρες, τους τόπους, τις γενιές που είχαν ζήσει εκεί. Τα γεύματα ήταν γενναιόδωρα, οι συζητήσεις ελεύθερες, οι αναμνήσεις ανεξίτηλες. Μέσα σε αυτές τις μικρές παύσεις, ανάμεσα σε δύο επαγγελματικά ραντεβού, κατάλαβα τι μπορεί πραγματικά να σημαίνει η λέξη αυθεντικότητα. Όχι μια ιδιότητα που διακηρύσσει κανείς, αλλά ένας τρόπος να υποδέχεσαι, να μεταδίδεις και να ζεις.
Σήμερα, η ζωή μου έχει αλλάξει και αντιλαμβάνομαι τον πλούτο αυτής της αλλαγής. Μαγειρεύω στο σπίτι όπως και στο εργαστήριο: με την ίδια χαρά της χειρονομίας, την ίδια προσοχή στη λεπτομέρεια, την ίδια ανάγκη να κατανοήσω τι χαρίζει αρμονία σε ένα σύνολο. Είναι ο δικός μου τρόπος να επιβραδύνω, να ξαναβρίσκω την ισορροπία ανάμεσα σε δύο δημιουργίες. Δεν ταξιδεύω πια μόνος, ούτε κοιμάμαι σε μακρινά κάστρα. Συναντώ τα παιδιά μου νωρίς το πρωί και επιστρέφω στους δικούς μου προτού σβήσει το φως της ημέρας. Ένας πιο διακριτικός πλούτος, ίσως, αλλά απείρως πολυτιμότερος.
Η Fosfens γεννήθηκε από τη συνάντηση διαφορετικών κόσμων: την ακρίβεια των εργαλείων της μηχανικής και την ευαισθησία της χειροποίητης δημιουργίας· την οικογενειακή κληρονομιά και μια νέα αντίληψη για την οπτική άνεση· την τεχνική αυστηρότητα και την ποίηση ενός φωτός που συνοδεύει χωρίς να επιβάλλεται. Δεν πρόκειται να κάνουμε περισσότερα ούτε να επιδιώκουμε να τραβήξουμε τα βλέμματα με κάθε κόστος. Πρόκειται να αναδεικνύουμε με ακρίβεια, να σεβόμαστε ό,τι φωτίζεται και να δημιουργούμε παρουσίες που κατοικούν σε έναν χώρο χωρίς ποτέ να κυριαρχούν πάνω του.
Ο πατέρας μου θα μπορούσε να αποσυρθεί. Επέλεξε να παραμείνει στην καρδιά του εργαστηρίου. Κάθε μέρα παρατηρεί, επιβλέπει και μεταδίδει τη γνώση του, χωρίς να χρειάζεται πολλά λόγια. Δεν είναι μηχανικός, όμως το βλέμμα του, ακονισμένο από περισσότερο από μισό αιώνα τεχνογνωσίας, αναγνωρίζει τι είναι σωστό και τι όχι. Είναι η πυξίδα μας, η λεπτή γραμμή που ακολουθούμε στην κορυφογραμμή. Εκείνος που φροντίζει ώστε κάθε κομμάτι να παραμένει πιστό στην απαίτηση που το γέννησε. Κοντά του, ορισμένες λεπτομέρειες δεν είναι ποτέ δευτερεύουσες.
Η μητέρα μου μού μετέδωσε μια διαφορετική μορφή απαιτητικότητας: την καλοσύνη, το γούστο και τη φροντίδα που προσφέρουμε στα πράγματα χωρίς να χρειάζεται να τα επιδεικνύουμε. Εκείνη μου εμφύσησε την αγάπη για τη μαγειρική, αυτή την καθημερινή τέχνη όπου μια απλή χειρονομία μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Εκεί αναγνωρίζω κάτι βαθιά συνδεδεμένο με το φως. Είτε πρόκειται για τη ζεστασιά ενός φούρνου είτε για την ακρίβεια μιας φωτεινής δέσμης, μερικές φορές όλα κρίνονται από μια απόχρωση, έναν χρόνο ψησίματος, μια αναλογία, μια προσοχή που δεν γίνεται πάντοτε αντιληπτή, αλλά της οποίας τα αποτελέσματα τα αισθανόμαστε πλήρως.
Έτσι, η Fosfens έγινε ένας τόπος συνάντησης γνώσεων, υλικών και χειρονομιών. Κάθε φωτιστικό σχεδιάζεται, αποτυπώνεται και κατεργάζεται με μεγάλη ακρίβεια. Εφαρμόζουμε στον κόσμο του φωτός τις ίδιες μηχανολογικές απαιτήσεις που αναπτύχθηκαν στον χώρο της αεροναυπηγικής, υπηρετώντας έναν διαφορετικό σκοπό: να συνοδεύουμε τους χώρους της ζωής, να αναδεικνύουμε την ομορφιά των υλικών και να εντάσσουμε τα αντικείμενα στον χρόνο. Οι δημιουργίες μας κατασκευάζονται κατόπιν παραγγελίας, με προσοχή αφιερωμένη σε κάθε κομμάτι. Τις φανταζόμαστε λιγότερο ως αντικείμενα που περνούν και περισσότερο ως συντρόφους, προορισμένους να διασχίζουν τα χρόνια, τους χώρους και τις προσωπικές ιστορίες.
Αυτό το εγχείρημα δεν θα είχε το ίδιο φως χωρίς την Elena. Πίστεψε σε αυτό πριν ακόμη αποκτήσει το όνομά του. Εκεί όπου εγώ εξακολουθούσα να αμφιβάλλω, εκείνη διέκρινε ήδη αυτό που θα μπορούσε να γίνει. Με συνόδευσε με μια διακριτική εμπιστοσύνη, ώσπου να ξαναβρώ το δικό μου βλέμμα. Η Fosfens οφείλει σε εκείνη ένα ουσιαστικό μέρος αυτού που είναι σήμερα.
Και ύστερα είναι ολόκληρη η οικογένεια. Η κουνιάδα μου, που το φωτογραφικό της βλέμμα ξέρει να συλλαμβάνει την ψυχή των δημιουργιών μας. Ο αδελφός μου, του οποίου η ηρεμία και η αυστηρότητα προσφέρουν ισορροπία στο σύνολο. Ο πατέρας μου, φύλακας της χειρονομίας. Η μητέρα μου, πηγή αυτής της φροντίδας για τους ανθρώπους και τα πράγματα. Και τα παιδιά μου, που μεγαλώνουν μέσα σε αυτή την κληρονομιά και της δίνουν, με τον δικό τους τρόπο, ένα μέλλον.
Η Fosfens είναι κάτι περισσότερο από μια επιχείρηση. Είναι ένας χώρος όπου συναντιούνται το παρελθόν και το μέλλον, η μηχανική και η ευαισθησία, η ύλη και το φως. Ένα εργαστήριο όπου οι χειρονομίες συνομιλούν μεταξύ τους και κάθε δημιουργία φέρει κάτι από εκείνους που την κατέστησαν δυνατή.
Δεν επιδιώκουμε να προσθέσουμε στον κόσμο ένα ακόμη αντικείμενο. Θέλουμε να δημιουργούμε φωτιστικά που βρίσκουν φυσικά τη θέση τους, αναδεικνύουν ό,τι τα περιβάλλει και συνοδεύουν τις στιγμές που έχουν σημασία. Αντικείμενα των οποίων η παρουσία περνά απαρατήρητη, μέχρι να γίνει οικεία. Και που, με το πέρασμα του χρόνου, ανακαλύπτουμε πόσο πολύτιμα έχουν γίνει για εμάς.
Αν βρίσκεστε εδώ, ίσως μοιράζεστε αυτή την ευαισθησία. Ίσως αναζητάτε ένα φως που δεν επιβάλλεται, αλλά συνοδεύει· που δεν προσπαθεί να δείξει τα πάντα, αλλά αναδεικνύει το ουσιώδες. Ένα φως προσεκτικό απέναντι στους χώρους, στα υλικά και στους ανθρώπους που τους κατοικούν. Ένα φως που σέβεται.
Καλώς ήρθατε στη Fosfens.
Milan
Ιδρυτής της Fosfens
Αποκάλυψη
Φως για την Τέχνη
Ένα φωτιστικό Fosfens δεν επιδιώκει ποτέ να τραβήξει το βλέμμα. Βρίσκει τη θέση του, προσαρμόζεται και διακριτικά αποσύρεται, για να αναδείξει καλύτερα ό,τι φωτίζει. Η παρουσία του παραμένει διακριτική, ο ρόλος του ουσιαστικός: να ξυπνά το βάθος των χρωμάτων, να αποκαλύπτει τον πλούτο ενός υλικού, να υπογραμμίζει μια πρόθεση.
Ένας πίνακας μεγάλου ζωγράφου, ένα παλιό προσχέδιο, ένας μπρούντζος με πατίνα ή μια αναλογική φωτογραφία: κάθε έργο φέρει μέσα του μια ιστορία, μια μνήμη, έναν ξεχωριστό τρόπο να συναντά το φως. Τα φωτιστικά μας δεν γίνονται ποτέ το επίκεντρο. Συνομιλούν με το έργο, όπως ένας μουσικός ερμηνεύει μια παρτιτούρα, με ευαισθησία και μέτρο. Δεν επιδιώκουν ούτε να προηγηθούν ούτε να το ξεπεράσουν, αλλά να το συνοδεύσουν με τον σεβασμό που του αξίζει.
Αυτή η ακρίβεια απαιτεί ακριβή έλεγχο της έντασης, υψηλή χρωματική πιστότητα και αυστηρό έλεγχο τόσο της κατεύθυνσης της φωτεινής δέσμης όσο και της θερμότητας. Κάθε παράμετρος έχει σημασία όταν ζητούμενο είναι ο σεβασμός προς το έργο που φωτίζεται. Στη Fosfens, το φως δεν σχεδιάζεται για να λάμπει για χάρη του εαυτού του. Βρίσκεται εκεί για να αποκαλύπτει όσα, χωρίς αυτό, θα μπορούσαν να παραμείνουν αθέατα. Με τη διακριτική ακρίβεια ενός ψιθύρου.
Ανάγνωση
Φως για το Πνεύμα
Ορισμένα φώτα αφυπνίζουν, άλλα αιχμαλωτίζουν την προσοχή. Και ύστερα υπάρχουν εκείνα που γαληνεύουν, συνοδεύουν τη σκέψη και γίνονται σχεδόν ανεπαίσθητα. Αυτό είναι το φως που αναζητούμε να διαμορφώσουμε: απαλό, ακριβές και διακριτικό, μια παρουσία που δεν διακόπτει ποτέ το νήμα του συλλογισμού, αλλά του επιτρέπει να συνεχίζεται ελεύθερα.
Η ανάγνωση απαιτεί μια μορφή σιωπής. Μια γαλήνια προσοχή, έναν νου ανοιχτό και διαθέσιμο, ένα φως που συνοδεύει χωρίς να κουράζει τα μάτια ή να αποσπά το βλέμμα. Η σταθερότητα του φωτισμού, ο έλεγχος της φωτεινής δέσμης και η πιστότητα του φωτός συμβάλλουν σε αυτή τη λεπτή ισορροπία, όπου τίποτα δεν διαταράσσει την απόλαυση της ανάγνωσης. Το φως γίνεται τότε συνοδοιπόρος της στιγμής, προσεκτικό, χωρίς ποτέ να επιβάλλεται.
Μέσα σε αυτή την ισορροπία, το φως της Fosfens βρίσκει φυσικά τη θέση του. Συνοδεύει την ανάγνωση, τη συγκεντρωμένη μελέτη ή τον διαλογισμό μέχρι αργά τη νύχτα. Γίνεται ανεπαίσθητο, αφήνοντας όλο τον χώρο στις λέξεις, στις ιδέες και σε εκείνον τον εσωτερικό κόσμο που ξεδιπλώνεται σελίδα τη σελίδα.
Και όταν το φως σβήσει, κάτι από όσα κατέστησε δυνατό εξακολουθεί να παραμένει.
Παρουσία
Φως για την Καθημερινότητα
Δεν φανταστήκαμε ποτέ το φως ως επίδειξη. Αυτό που επιδιώκουμε να δημιουργούμε, μέρα με τη μέρα, είναι ένα φως που είναι παρόν. Ένα φως που εναρμονίζεται με την απαλότητα ενός πρωινού, τη διαύγεια ενός χειμωνιάτικου απογευματινού σνακ, τη γαλήνια κούραση ενός δείπνου που μοιραζόμαστε. Ένα φως προσεκτικό, που σέβεται τους χώρους και συνοδεύει όσους τους κατοικούν.
Ακολουθεί τις οικείες κινήσεις, τα αθόρυβα βήματα, τα βλέμματα που ανταλλάσσονται γύρω από ένα τραπέζι. Συνοδεύει το πέρασμα των ωρών, ακολουθεί τις εναλλαγές της ημέρας και προσαρμόζεται στους ρυθμούς μας. Ξέρει να γίνεται διακριτικό όταν απλώνεται η γαλήνη και να ξαναβρίσκει τη θέση του όταν η στιγμή απαιτεί περισσότερη φωτεινότητα. Φροντίζει, χωρίς να επιβάλλεται. Φωτίζει, χωρίς να κυριαρχεί.
Η πιστότητα των χρωμάτων, ο έλεγχος του φάσματος και η επιλογή της θερμοκρασίας χρώματος συμβάλλουν σε αυτή την αναζήτηση της ισορροπίας. Αυτές οι τεχνικές αρετές δεν αποσκοπούν στον εντυπωσιασμό, αλλά υπηρετούν μια πιο φυσική εμπειρία του φωτός. Μια φωτεινότητα που αναδεικνύει τις υφές των υλικών, απαλύνει τους χώρους και συνοδεύει με αρμονία τις καθημερινές στιγμές.
Γιατί το πιο πολύτιμο φως δεν είναι πάντα εκείνο που προσέχουμε. Μερικές φορές, είναι απλώς εκείνο που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά, στο σπίτι μας.
Τεχνική Κληρονομιά
Φως που Διαρκεί
Σε ένα φωτιστικό Fosfens, όσα δεν φαίνονται είναι συχνά εκείνα που απαιτούν τη μεγαλύτερη προσοχή. Πίσω από την απέριττη σιλουέτα ενός MagicEye ή τις γλυπτικές γραμμές ενός Corduroy κρύβονται ώρες σχεδιασμού, κατεργασίας, συναρμολόγησης και ελέγχου. Μια διακριτική εργασία, κληρονομιά της αεροναυπηγικής μας κουλτούρας, που δεν επιδιώκει να προβληθεί, αλλά αφήνει το αποτύπωμά της σε κάθε λεπτομέρεια.
Κατεργασία πέντε αξόνων, αυστηρή επιλογή εξαρτημάτων, ρύθμιση μηχανισμών, έλεγχος των επιφανειών και απαιτητική επιμέλεια των φινιρισμάτων: κάθε στάδιο συμβάλλει στην αρμονία του συνόλου. Τίποτα δεν είναι περιττό. Η ακρίβεια δεν διακηρύσσεται· αποδεικνύεται στην τελειότητα μιας συναρμογής, στην ποιότητα μιας κίνησης, στην καθαρότητα μιας επιφάνειας και στην αξιοπιστία όσων σχεδιάστηκαν για να διαρκέσουν.
Αυτή η τεχνογνωσία δεν προέρχεται μόνο από τις τεχνικές και τα εργαλεία. Είναι μέρος μιας κουλτούρας μηχανικής και αυστηρότητας, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, από πατέρα σε γιο, από τη μηχανή στο χέρι, από βλέμμα σε βλέμμα. Ένας τρόπος εργασίας όπου η εμπειρία μοιράζεται συχνά χωρίς μεγάλα λόγια, μέσα από την προσοχή στη λεπτομέρεια και τον σεβασμό στην ύλη.
Στη Fosfens, αυτό το αόρατο μέρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το ολοκληρωμένο αντικείμενο. Του χαρίζει συνοχή, ακρίβεια και την ικανότητα να διασχίζει τον χρόνο. Γιατί η διάρκεια δεν βασίζεται σε μια υπόσχεση, αλλά στο σύνολο σωστών κινήσεων, επαναλαμβανόμενων με την ίδια απαιτητικότητα, κομμάτι το κομμάτι.
Ένα Όραμα με Υπόσταση
Φως για να Μεταδοθεί
Η Fosfens γεννήθηκε από ένα όραμα και όχι από ένα επιχειρηματικό σχέδιο. Από την επιθυμία να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά, μακριά από τις έτοιμες ιδέες, τα εφήμερα αντικείμενα και την καινοτομία για την ίδια την καινοτομία. Με τον καιρό, αυτή η διαίσθηση έγινε ένα εγχείρημα και, στη συνέχεια, ένας οίκος: ένας τρόπος να συλλαμβάνουμε, να κατασκευάζουμε και να βιώνουμε το φως με ακρίβεια και αρμονία.
Η προσέγγισή μας βασίζεται στο μέτρο, στην αυστηρότητα και στη μακρά διάρκεια. Δεν επιδιώκουμε να πολλαπλασιάζουμε τα αντικείμενα, αλλά να τους δίνουμε λόγο ύπαρξης. Να αναπτύσσουμε μια ξεχωριστή γλώσσα, φτιαγμένη από φως και σκιά, αποχρώσεις και σιωπές. Προτιμούμε τις σχέσεις που χτίζονται με τον χρόνο, τα αντικείμενα που βρίσκουν τη θέση τους σε ένα σπίτι και τις υπομονετικές χειρονομίες που χαρίζουν σε κάθε δημιουργία τη συνοχή της.
Μας συγκινεί η ιδέα ότι ένας οίκος μπορεί να διασχίζει τις γενιές χωρίς να χάνει ό,τι τον κάνει μοναδικό. Ορισμένες οικογενειακές επιχειρήσεις, που συσπειρώνονται μεταξύ άλλων στους Hénokiens, μαρτυρούν αυτή τη σπάνια συνέχεια ανάμεσα στην κληρονομιά, την απαιτητικότητα και την ικανότητα ανανέωσης. Μας θυμίζουν ότι μια ιστορία δεν συνεχίζεται μένοντας ακίνητη, αλλά μεταδίδοντας ό,τι έχει ουσία και αφήνοντας παράλληλα χώρο σε νέες ιδέες.
Με αυτό το πνεύμα οραματιζόμαστε τη Fosfens. Όχι ως έναν αγώνα ανάπτυξης ή μια αναζήτηση αναγνώρισης, αλλά ως μια διαδρομή που χτίζεται υπομονετικά, δημιουργία τη δημιουργία, με τη θέληση να παραμείνουμε πιστοί στη δική μας ματιά και στις απαιτήσεις μας.
Για εμάς, η μετάδοση δεν σημαίνει απλώς τη διαφύλαξη μιας τεχνογνωσίας. Σημαίνει να της δίνουμε μέλλον, να την εξελίσσουμε χωρίς να αλλοιώνουμε την ουσία της και να δημιουργούμε αντικείμενα ικανά να συνοδεύουν άλλες ζωές, πολύ μετά από εμάς. Ένα φως με ακρίβεια και αρμονία, σήμερα όπως και αύριο, και ένας οίκος που, με το πέρασμα του χρόνου, εξακολουθεί να βρίσκει τη θέση του.
From the People
Η Έμπνευση μέσα από τις Συναντήσεις
Όταν σπούδαζα στην Αγγλία, άκουσα κάποτε τον Jimi Hendrix να απαντά σε μια ερώτηση που μου έμεινε στη μνήμη. Σε μια τηλεοπτική συναυλία, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή, μια δημοσιογράφος τον ρώτησε από πού αντλούσε την έμπνευσή του. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστικά απλή: “From the people.”
Εκείνη την εποχή, αυτά τα λίγα λόγια δεν με είχαν αγγίξει ιδιαίτερα. Με τον χρόνο, όμως, απέκτησαν ένα εντελώς διαφορετικό νόημα. Σήμερα καταλαβαίνω πόσο οι συναντήσεις, οι συζητήσεις και οι ξεχωριστές προσωπικότητες που διασταυρώνονται στον δρόμο μας τροφοδοτούν τη ματιά μας στον κόσμο. Μια ιδέα γεννιέται μερικές φορές από μια απρόσμενη ανταλλαγή, από μια ευαισθησία που ανακαλύπτουμε, από μια λεπτομέρεια που μόνοι μας δεν θα είχαμε προσέξει ποτέ.
Στη Fosfens, αυτή η έμπνευση βρίσκεται παντού. Στις ιστορίες που μου εμπιστεύονται, στους χώρους που ανακαλύπτω, στα αντικείμενα που συνοδεύουν μια ζωή και στους ανθρώπους που τους δίνουν το νόημά τους. Κάθε συνάντηση ανοίγει μια νέα προοπτική, μετατοπίζει μια διαίσθηση, γεννά μια επιθυμία. Το φως που διαμορφώνουμε φέρει κι αυτό κάτι από αυτές τις ανταλλαγές: ένα διακριτικό αποτύπωμα εκείνων που μας εμπνέουν.
Ο Jimi Hendrix είχε κι έναν άλλο τρόπο να το εκφράσει: “All I’m gonna do is just go on and do what I feel.”
Να συνεχίζεις να προχωράς, να μένεις πιστός σε ό,τι αισθάνεσαι, να υποδέχεσαι όσα σου προσφέρουν οι άλλοι χωρίς να χάνεις τη δική σου ματιά. Ίσως εκεί να αρχίζει κάθε δημιουργία.
Γιατί, τελικά, η έμπνευση δεν επιβάλλεται. Τη συναντάς.
Φως που Μοιραζόμαστε
Ingo Maurer X Fosfens
Δέκα χρόνια κιόλας… Το 2015, μια απρόσμενη ανταλλαγή έφερε κοντά τον Ingo Maurer, τον οραματιστή ποιητή του φωτός, κι εμένα, έναν παθιασμένο τεχνίτη. Μέσα από τις συζητήσεις μας, το 2016 άρχισε να διαμορφώνεται μια ξεχωριστή σχέση, θεμελιωμένη στην εμπιστοσύνη, την αμοιβαία περιέργεια και μια κοινή πεποίθηση: το φως δεν περιορίζεται ποτέ σε ένα αντικείμενο. Είναι ζωντανό, ελεύθερο, ικανό να γεννά συγκίνηση.
Η ζωή, με την ενίοτε αδυσώπητη γλυκύτητά της, μας πήρε πρώτα την Jenny και ύστερα τον ίδιο τον Ingo. Μαζί τους απομακρύνθηκε και η δυνατότητα να δώσουμε ζωή σε εκείνο το εγχείρημα που ονειρευόμασταν να δημιουργήσουμε μαζί. Κι όμως, κάτι πολύτιμο παραμένει: μια συνάντηση, λόγια, ένα όραμα που εξακολουθεί να μας συνοδεύει. Κάποτε, ο Ingo μού είχε εκμυστηρευτεί:
« At the beginning of my career… I focused a lot on the shape of lamps. Later I realized that the light itself is much more important than the form. »
Σήμερα, αυτά τα λόγια ηχούν σαν πυξίδα. Εκφράζουν με σπάνια απλότητα αυτό που μας κινεί στη Fosfens: να μην αφήνουμε ποτέ τη μορφή να υπερισχύει του φωτός, αλλά να αναζητούμε τον τρόπο να του δώσουμε όλο τον χώρο που του αξίζει. Εκείνος ήξερε να αποκαλύπτει την ποίησή του. Εγώ, από τη δική μου πλευρά, προσπαθώ να το διαμορφώνω με ακρίβεια, χωρίς ποτέ να επιδιώκω να το περιορίσω. Δύο προσεγγίσεις, μία κοινή αναζήτηση: ένα φως που ξεπερνά το αντικείμενο και αγγίζει κάτι βαθύτερα προσωπικό.
Θυμάμαι επίσης το βλέμμα του όταν μου σύστησε τον θετό του γιο. Είχα διακρίνει μέσα του μια διακριτική περηφάνια, το βάθος της οποίας δεν είχα ακόμη κατανοήσει πλήρως. Σήμερα, ως πατέρας τεσσάρων παιδιών, αντιλαμβάνομαι αυτό το βλέμμα διαφορετικά. Ξέρω πόσα ουσιαστικά πράγματα μεταδίδονται χωρίς λόγια, μέσα από μια παρουσία, μια χειρονομία, έναν τρόπο να υπάρχεις στον κόσμο.
Ίσως, τελικά, να υπάρχει ένα κοινό νήμα ανάμεσα στο φως και τη μετάδοση: και τα δύο μάς συνδέουν με όσα προηγήθηκαν, ενώ ταυτόχρονα ανοίγουν έναν δρόμο προς εκείνους που θα έρθουν μετά από εμάς. Αυτό μοιραζόμασταν: το φως και τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Σε ευχαριστώ, Ingo.
Elena
Lumen Quietum
Υπάρχουν παρουσίες που δεν αναγγέλλονται ποτέ κι όμως αλλάζουν τα πάντα. Η Elena είναι μία από αυτές. Δεν μιλά δυνατά, αλλά ξέρει να κάνει το ουσιώδες να ακουστεί. Δεν αναζητά το φως· το γεννά, σχεδόν χωρίς να το σκέφτεται, και γύρω της κάτι φωτίζεται.
Στη Sorbonne, μελετά τη συν-ερμηνεία στον Proust και τον Joyce, βυθιζόμενη στους λαβυρίνθους του χρόνου, της μνήμης και του νοήματος. Μαθαίνει να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές, να ακούει όσα αποσιωπούν οι λέξεις, να αντιλαμβάνεται ό,τι διαφεύγει από την πρώτη ματιά. Αυτή η προσοχή στο αόρατο, σε ό,τι αποκαλύπτεται χωρίς ποτέ να επιβάλλεται, διατρέχει και τη ζωή και τη δουλειά μας. Με την Elena, το φως γίνεται αισθητή ύλη, ένας σιωπηλός διάλογος, ένα συναίσθημα που μοιραζόμαστε.
Ιδρύσαμε μαζί τη Fosfens, αφήνοντας πίσω μας άνετες σταδιοδρομίες και δρόμους ήδη χαραγμένους. Η αγάπη, διακριτική αλλά ακαταμάχητη, μας οδήγησε σε εκείνες τις τρέλες που επιλέγουμε συνειδητά. Ανάμεσα στη ζωή και το όνειρο, μάθαμε να ακολουθούμε ό,τι μας κινεί βαθιά, ό,τι δίνει νόημα στις χειρονομίες μας και σε κάθε φως που οραματιζόμαστε.
Δεν είναι μόνο η γυναίκα μου. Είναι η πιο στενή μου φίλη, η συνεργός μου, η σύντροφός μου στη ζωή και στη δημιουργία. Στο εργαστήριο, προσεγγίζει τα υλικά με μια ξεχωριστή προσοχή, σαν να διαισθάνεται ήδη τις δυνατότητές τους. Η ματιά της μετατοπίζει μια ιδέα, μια χειρονομία γεννά την επόμενη, μια λεπτομέρεια βρίσκει ξαφνικά τη σωστή της θέση. Δίπλα της, τα πρωτότυπα παύουν να είναι απλές δοκιμές: αρχίζουν να αφηγούνται μια ιστορία.
Η Elena διαθέτει εκείνη τη σπάνια δύναμη που δεν χρειάζεται να επιδεικνύεται για να είναι καθοριστική. Είναι το διακριτικό θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζονται τόσα πολλά· εκείνη που συνοδεύει χωρίς να επιβάλλεται, ενθαρρύνει αθόρυβα και προσφέρει στις ιδέες τον χώρο που χρειάζονται για να πάρουν μορφή. Μαζί της, το φως δεν περιορίζεται ποτέ σε ένα αντικείμενο. Γίνεται παρουσία, μνήμη, διάλογος. Η χειρονομία αποκτά μεγαλύτερη ακρίβεια, η ύλη μεγαλύτερη ευαισθησία.
Κι εγώ, δίπλα της, συνειδητοποιώ πόσο η δημιουργία είναι και μια περιπέτεια για δύο. Υπάρχει αυτό που σχεδιάζουμε, αυτό που διαμορφώνουμε, αυτό που πιστεύουμε πως επινοήσαμε μόνοι μας. Κι έπειτα υπάρχει εκείνο το βλέμμα, αυτή η διαίσθηση, αυτή η παρουσία που μεταμορφώνει ανεπαίσθητα το αποτέλεσμα. Η Elena δεν φωτίζει απλώς τον δρόμο μας. Του χαρίζει ένα κομμάτι από την ψυχή της.
Είναι το σιωπηλό φως που κάνει το δικό μας να πάλλεται.
Ex animo,
Milan
Η Φωτογράφος της Καρδιάς μας
Charlène
Υπάρχουν βλέμματα που αποκαλύπτουν όσα συλλαμβάνουν. Το βλέμμα της Charlène είναι ένα από αυτά.
Επαγγελματίας φωτογράφος και ταυτόχρονα κουνιάδα μου, η Charlène μοιράζεται με τη Fosfens πολύ περισσότερα από μια οικογενειακή ιστορία. Η ματιά της, η απαιτητικότητά της και η ευαισθησία της βρήκαν φυσικά τη θέση τους στη δική μας διαδρομή.
Λίγα βήματα από το Père-Lachaise, στο βάθος ενός λιθόστρωτου αδιεξόδου, η Charlène δημιούργησε τον δικό της κόσμο. Πίσω από μια γοητευτική εσωτερική αυλή, το ευρύχωρο παρισινό στούντιό της φιλοξενεί τρεις χώρους φωτογράφισης, τρεις διαφορετικές δυνατότητες για να συνθέσει μια ατμόσφαιρα, να δουλέψει μια σιλουέτα ή να αφήσει μια εικόνα να πάρει μορφή. Εκεί εξερευνά, μεταξύ άλλων, τον κόσμο της μόδας και της πολυτέλειας, όπου κάθε λεπτομέρεια μετρά, από την πιο αυθόρμητη κίνηση έως την ακρίβεια του φωτός.
Η ίδια απαιτητικότητα χαρακτηρίζει και τη δουλειά της για τη Fosfens. Όλες οι φωτογραφίες στον ιστότοπό μας είναι δικές της και καμία δεν έχει υποστεί επεξεργασία. #NoFilter. Αυτή η επιλογή μάς εκφράζει: να μην αλλοιώνουμε τίποτα, να μην προσθέτουμε τίποτα, να αφήνουμε τα υλικά, τα φινιρίσματα και το φως να εκφράζουν την αλήθεια τους. Μια πεποίθηση που απαιτεί πραγματική τεχνογνωσία, καθώς η απόδοση της φυσικότητας προϋποθέτει συχνά μεγαλύτερη μαεστρία από την αλλοίωσή της.
Η Charlène ξέρει να βρίσκει αυτή την ισορροπία. Γνωρίζει τον κόσμο μας, κατανοεί τι επιδιώκουμε να εκφράσουμε και προσφέρει στις δημιουργίες μας τη δική της φωτογραφική ματιά. Σε αυτή τη συνεργασία, η οικογενειακή εμπιστοσύνη συναντά την επαγγελματική απαιτητικότητα, χωρίς ποτέ να συγχέονται.
Υπάρχει κάτι πολύτιμο στο να βλέπεις ένα ταλέντο που γνωρίζεις τόσο στενά να ανθίζει στον δικό του κόσμο και, στη συνέχεια, να συναντάς ξανά αυτή τη ματιά στην καρδιά ενός εγχειρήματος που χτίζουμε μαζί. Μια συνεννόηση που γεννιέται από τον κοινό χρόνο, την κοινή ευαισθησία και εκείνη την ελευθερία να καταλαβαίνεσαι χωρίς να χρειάζεται πάντα να εξηγείς τα πάντα.
Η Charlène δεν δημιουργεί απλώς τις εικόνες της Fosfens. Συμβάλλει στον τρόπο με τον οποίο ο οίκος μας αφηγείται την ιστορία του, με ειλικρίνεια και χωρίς τεχνάσματα. Και χαίρομαι που αυτή η επαγγελματική ιστορία είναι, τόσο απλά, και μια οικογενειακή ιστορία.
Σε ευχαριστώ, Charlène, για τη ματιά σου και για αυτή την όμορφη συνεννόηση.
Διασταυρούμενες Διαδρομές
Μια Διαχρονική Φιλία
Πριν από σχεδόν είκοσι πέντε χρόνια, οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν στα πρώτα βήματα της περιπέτειας της Ayrton. Ο Yvan προερχόταν από τον απαιτητικό κόσμο του θεάματος και έθετε τα πρώτα θεμέλια του δικού του οίκου φωτισμού με ένα τολμηρό πρωτότυπο: 192 διαμπερείς LED Nichia των 5 mm. Από την πλευρά μου, υπερασπιζόμουν μια διαφορετική επανάσταση, εκείνη των LED ισχύος LUXEON, που θα άλλαζαν βαθιά τη σχέση μας με το φως.
Δύο διαδρομές, δύο ματιές, αλλά ήδη μια κοινή γοητεία για όσα μπορούσε να καταστήσει δυνατά το φως.
Ο Yvan θα μπορούσε να είναι πατέρας μου. Το χάρισμά του, το ένστικτο και η σοφία του εμπνέουν αυθόρμητα τον σεβασμό. Κι όμως, με τα χρόνια, ανάμεσά μας υφάνθηκε μια ειλικρινής, σχεδόν αδελφική φιλία. Θυμάμαι ακόμη τον γάμο του. Είχε επιμείνει να καθίσω δίπλα του, στο τραπέζι των επισήμων. Αυτή η χειρονομία, πέρα από κάθε τυπικότητα, με είχε συγκινήσει. Είχα διακρίνει πίσω από τον αυτοδίδακτο επιχειρηματία τον άνθρωπο: έναν δημιουργό που καθοδηγείται από το ένστικτο, με ακόρεστη περιέργεια, ικανό να αφομοιώνει ιδέες, να αντιλαμβάνεται τις τάσεις και να τις μεταμορφώνει σε ξεχωριστές ιδέες.
Είκοσι πέντε χρόνια ανταλλαγών, σχεδίων, επιτυχιών και μαχών δεν συνοψίζονται εύκολα. Ο Yvan διαμόρφωσε ένα σημαντικό μέρος του κόσμου του φωτισμού για το θέαμα και τις εκδηλώσεις. Η επιρροή του πάνω μου, όμως, ξεπερνά κατά πολύ τα επαγγελματικά όρια. Συνόδευσε τους προβληματισμούς μου, τροφοδότησε τις φιλοδοξίες μου και, σε ορισμένες στιγμές, επηρέασε τις επιλογές της ζωής μου σχεδόν όσο και ο άνθρωπος που τη μοιράζεται μαζί μου.
Εκείνη την εποχή κινούμουν στον κόσμο των πολυεθνικών, διαθέτοντας μέσα, δίκτυο και δεξιότητες που έθετα πρόθυμα στην υπηρεσία του εγχειρήματός του. Μερικές φορές χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως την έκταση της συμβολής μου, συχνά με περισσότερη ενέργεια απ’ όση θα περίμενα κι εγώ ο ίδιος. Το έκανα από φιλία, από πεποίθηση και επειδή πίστευα βαθιά σε αυτό που έχτιζε. Από την πλευρά του, ο Yvan μού πρόσφερε πάντα απλόχερα τις συμβουλές και τη ματιά του. Πιστεύω πως έτσι στηρίξαμε ο ένας τον άλλον, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να κρατήσουμε λογαριασμό.
Έκτοτε, η Ayrton καθιερώθηκε στη διεθνή σκηνή του επαγγελματικού φωτισμού, με μια τολμηρή, ακριβή και αδιαμφισβήτητα καινοτόμο φωτεινή υπογραφή. Είχα το προνόμιο να παρακολουθήσω αυτή την άνοδο και να συμβάλω σε αυτήν διακριτικά, με τον δικό μου τρόπο. Βλέπω ακόμη μπροστά μου τα φορτηγά φορτωμένα με προβολείς, τις αναχωρήσεις για τις μεγάλες παραγωγές, τη δραστηριότητα να εντείνεται καθώς αυξάνονταν και οι δικές μου ευθύνες. Γνώρισα, όμως, και την άλλη όψη των πραγμάτων: τις αμφιβολίες, τις εντάσεις, τις δύσκολες αποφάσεις και εκείνες τις πιο σκοτεινές στιγμές που οι ιστορίες επιτυχίας συχνά αφήνουν στη σκιά. Γιατί πίσω από κάθε εκτυφλωτικό φως υπάρχει και μια υπομονετική εργασία για να τιθασευτεί η έντασή του.
Ο Yvan έχει κάτι από τη γαλλική κομψότητα της εποχής της Bardot και του Delon. Ένα ύφος, μια παρουσία, ένα χάρισμα που, φυσικά, δεν μετριούνται σε lumens. Σήμερα, εγκατεστημένος στην Κυανή Ακτή, με θέα τη Μεσόγειο και όχι μακριά από το Saint-Tropez, θα είχε κάθε λόγο να χαμηλώσει ρυθμούς. Όμως η δημιουργία δεν συνταξιοδοτείται. Συνεχίζει να οραματίζεται, να αναπτύσσει και να επιχειρεί, πλέον στο πλευρό του γιου του, Alain. Ταξιδεύει λιγότερο, βέβαια, αλλά διατηρεί εφ’ όρου ζωής την κάρτα Platinum της Air France, ένα απτό ενθύμιο εκείνων των χρόνων που διέσχιζε τον κόσμο για να κάνει τις δημιουργίες του να λάμψουν.
Οι κοινές μας αναφορές δεν περιορίστηκαν ποτέ στους προβολείς. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει το κρασί και εκείνες οι αποδράσεις στο Vosne-Romanée, όπου μοιραζόμαστε την αγάπη για τα μεγάλα κρασιά, τα terroirs και τις τεχνικές που μεταδίδονται υπομονετικά από γενιά σε γενιά. Υπάρχει το design, τα καλοσχεδιασμένα αντικείμενα, η ακρίβεια της λεπτομέρειας και η χαρά να βλέπεις μια ιδέα να υλοποιείται στην εντέλεια. Υπάρχει και το τραπέζι, με τη Rita, της οποίας η γενναιοδωρία στην κουζίνα αποτελεί φυσική προέκταση της φιλοξενίας του σπιτιού τους, καθώς και η τρυφερότητα που δείχνουν στα ζώα τους, συντρόφους της ηλιόλουστης καθημερινότητάς τους.
Ο κινηματογράφος κατέχει επίσης ξεχωριστή θέση στον κόσμο του Yvan. Η συλλογή του από δελτία, ταξινομημένα με σχεδόν εγκυκλοπαιδική ακρίβεια, μαρτυρά ένα πάθος που ξεπερνά κατά πολύ την απλή απόλαυση του θεατή. Αφιέρωσε χρόνια για να διαμορφώσει στο σπίτι του μια πραγματική αίθουσα προβολών, σχεδιασμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ολόκληρες νύχτες παρακολουθούσε, ανέλυε και σχολίαζε ταινίες, γνωρίζοντας τις σκηνές, τα ανέκδοτα και τα μυστικά τους. Για εκείνον, η περιέργεια δεν είναι ποτέ επιφανειακή: γίνεται πειθαρχία, ένας τρόπος να βιώνει κανείς ολοκληρωτικά τα πάθη του.
Η ίδια απαιτητικότητα διακρίνει και τη ματιά του στα αντικείμενα και στις επιχειρήσεις. Το όνομα Ayrton φέρει το αποτύπωμα του πάθους του για το αυτοκίνητο και της εκτίμησής του για προσωπικότητες που διευρύνουν τα όρια του πεδίου τους. Όπως άλλοι μεγάλοι δημιουργοί, ξέρει να αναγνωρίζει σε μια λεπτομέρεια τη διαφορά ανάμεσα σε κάτι απλώς επιτυχημένο και σε κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο. Είχε, μάλιστα, αντιληφθεί από πολύ νωρίς τη μεγαλοφυΐα του Steve Jobs, θαυμάζοντας αναμφίβολα τόσο το όραμά του όσο και την προσοχή που έδινε σε κάθε λεπτομέρεια.
Ξέρω πως ο Yvan παρακολουθεί σήμερα τη δική μου διαδρομή με μια καλοσύνη που έχει κάτι το πατρικό. Ίσως μάλιστα και με μια δόση περηφάνιας. Κι όμως, δεν επιχειρεί ποτέ να μου υπαγορεύσει τον δρόμο μου. Με αφήνει ελεύθερο να κάνω τις επιλογές μου, να γνωρίσω τις επιτυχίες μου όπως και τα λάθη μου και, πάνω απ’ όλα, να βρω το δικό μου ύφος. Κι αυτό είναι μέρος της μετάδοσης: να προσφέρεις αρκετά ώστε ο άλλος να μπορέσει να προχωρήσει και ύστερα να του αφήνεις τον απαραίτητο χώρο για να γίνει ο εαυτός του.
Με τη Fosfens, επέλεξα μια διαφορετική σκηνή. Η Ayrton φωτίζει τον κόσμο του θεάματος και των εκδηλώσεων· η Fosfens εξερευνά τον κόσμο της αρχιτεκτονικής και των χώρων ζωής. Οι κλίμακες διαφέρουν, όπως και οι χρήσεις, αλλά μας ενώνει η ίδια πεποίθηση: το φως αξίζει κάτι περισσότερο από μια τεχνική απάντηση. Απαιτεί όραμα, προσωπική γλώσσα, προσοχή σε όσα αποκαλύπτει και στον τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνει έναν χώρο.
Σήμερα, συνεχίζω αυτή την αναζήτηση με τον δικό μου τρόπο, με τη δική μου ιστορία, τις διαίσθησεις και τις απαιτήσεις μου. Και ξέρω πως ένα μέρος αυτής της διαδρομής χαράχτηκε μέσα από τη συνάντησή μου με τον Yvan. Όχι μέσα από τη μίμηση, αλλά χάρη σε εκείνη την ελευθερία που μπορούν να προσφέρουν οι φιλίες με διάρκεια: την ελευθερία να σε ενθαρρύνουν χωρίς να σε κρατούν πίσω, να σε εμπνέουν χωρίς να σου επιβάλλουν κατεύθυνση.
Ορισμένες συναντήσεις συνοδεύουν μια εποχή. Άλλες συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας ολόκληρης ζωής. Πιστεύω πως η δική μας ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Cheers, M.